ΟΡΧΕΟ/ΕΠΙΔΥΔΥΜΙΤΙΔΑ
Τί είναι;
Η φλεγμονή της επιδιδυμίδας, ενός οργάνου σαν “σκουλήκι”, που εντοπίζεται πίσω από τον όρχι. Επειδή τις περισσότερες φορές φλεγμαίνει και ο όρχις συνήθως η κατάσταση περιγράφεται ως επιδιδυμο-ορχίτιδα.
Πώς εκδηλώνεται;
Έντονος πόνος και πρήξιμο στην περιοχή του όρχη είναι οι κλασσικές εκδηλώσεις της επιδιδυμίτιδας. Συνήθως υπάρχει πυρετός και αίσθημα κακουχίας, καθώς επίσης και κάψιμο στην ούρηση ή συχνουρία. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ασθενής βρίσκει ανακούφιση από τον πόνο ανασηκώνοντας τους όρχεις (σημείο Prehn)
Πού οφείλεται;
Η φλεγμονή είναι κατά κύριο λόγο μικροβιακής αιτιολογίας. Κυρίως ευθύνονται κοινά παθογόνα (κολοβακτηρίδιο, εντερόκοκκος, κλεμπσιέλλα κ.α.), αλλά και μη ειδικά (χλαμύδια, ουρεάπλασμα, μυκόπλασμα) κυρίως σε νεαρά άτομα. Τα μικρόβια φθάνουν στην επιδιδυμίδα από τον προστάτη και την ουρήθρα διαμέσου του σπερματικού πόρου. Πρέπει να αναφέρουμε ότι πολύ σπάνια η επιδιδυμίδα μπορεί να προσβληθεί από το μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης.
Πώς γίνεται η διάγνωση;
Η διάγνωση είναι συνήθως προφανής με την κλινική εξέταση. Το όσχεο μπορεί να εμφανίζει και υδροκήλη, λόγω συλλογής εξιδρωματικού υγρού φλεγμονώδους αιτιολογίας. Ο ασθενής δύσκολα ανέχεται την ψηλάφηση. Το υπερηχογράφημα του οσχέου βοηθά ιδιαίτερα, διότι επιβεβαιώνει τα κλινικά ευρήματα και παράλληλα παρέχει πληροφορίες για την ανατομική δομή του όρχη.
Είναι σημαντικό ο Ουρολόγος να διευκρινίζει σωστά την αιτία του ορχικού πόνου. Η συστροφή του όρχη, δηλαδή το στρίψιμο αυτού, μπορεί να εκδηλωθεί με παρόμοια συμπτώματα. Πρόκειται για επείγουσα κατάσταση, διότι η ισχαιμία που προκαλείται στον όρχη μπορεί να προκαλέσει απώλεια του οργάνου. Τα σημαντικά διαφοροδιαγνωστικά στοιχεία είναι η έλλειψη πρηξίματος και η μη ανίχνευση αιμάτωσης στο έγχρωμο υπερηχογράφημα του οσχέου (triplex).
Πώς θεραπεύεται;
Η θεραπεία περιλαμβάνει αντιβίωση ευρέως φάσματος (συνήθως φθοριοκινολόνες) για διάστημα τουλάχιστον 2 εβδομάδων σε συνδυασμό με αντιφλεγμονώδη. Η αποφυγή παρατεταμένης ορθοστασίας, η χρήση αναρτήρα του οσχέου (σπασουάρ), καθώς και τα ψυχρά επιθέματα (κομπρέσες) βοηθούν την ταχύτερη ανακούφιση της κατάστασης
Ορισμένες φορές όπου υπάρχουν έντονα συμπτώματα και υψηλός πυρετός μπορεί ο ασθενής να χρειαστεί νοσηλεία λίγων ημερών προκειμένου να λάβει ενδοφλέβια αντιβίωση.
ΣΥΣΤΡΟΦΗ ΟΡΧΕΩΣ
Τι είναι η συστροφή του όρχεως;
Η συστροφή του όρχεως είναι μία επείγουσα κατάσταση που απαιτεί άμεση αντιμετώπιση. Ο όρχις πραγματοποιεί μία περιστροφή γύρω από τον εαυτό του πάνω από 180ο. Αυτό έχει ως συνέπεια να στρίβει και ο σπερματικός τόνος, ο οποίος είναι το κορδόνι από το οποίο κρέμεται ο όρχις. Από τον σπερματικό τόνο περνάνε οι αρτηρίες, οι φλέβες, τα νεύρα και τα λεμφαγγεία του όρχεως. Άρα, η συστροφή έχει ως συνέπεια τη διακοπή της παροχής αίματος προς τον όρχι, με αποτέλεσμα τη νέκρωση και ατροφία του, αν δεν αντιμετωπιστεί τις πρώτες 6 ώρες. Πιο συχνά συμβαίνει στα βρέφη, κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής, και σε αγόρια ηλικίας 12-18 ετών, αλλά σπανιότερα μπορεί να συμβεί και σε μεγαλύτερη ηλικία.
Τι προκαλεί τη συστροφή του όρχεως;
Στα αγόρια, στα οποία οι όρχεις δεν κατεβαίνουν φυσιολογικά στο όσχεο με τη γέννηση (κρυψορχία), συμβαίνει πιο συχνά από ό,τι στον γενικό πληθυσμό. Άλλοι παράγοντες κινδύνου είναι ο τραυματισμός στη βουβωνική χώρα, στο όσχεο, καθώς και η έντονη σωματική δραστηριότητα. Στις περισσότερες πάντως περιπτώσεις, δεν αναγνωρίζεται η αιτία (ιδιοπαθείς).
Ποια είναι τα συμπτώματα της συστροφής;
Συνήθως, τα συμπτώματα ξεκινούν αιφνίδια και τα πιο συχνά είναι:
Πολύ δυνατός πόνος στον όρχι, που ξεκινάει ξαφνικά, και, αν ο ασθενής κοιμάται, τον ξυπνάει.
Πόνος στην κατώτερη κοιλιακή χώρα.
Ναυτία ή και έμετος.
Ερυθρότητα του οσχέου.
Διόγκωση του οσχέου.
Αν δεν αντιμετωπιστεί ο ασθενής, ο πόνος αρχίζει να υποχωρεί ύστερα από κάποιες ώρες και αυτό είναι κακό σημάδι νέκρωσης του όρχεως.
Πώς γίνεται η διάγνωση της συστροφής;
Συνήθως, το ιστορικό του ασθενούς και η εξέταση από τον γιατρό είναι αρκετά, για να θέσουν επαρκώς τη διάγνωση. Το πρόβλημα, πάντα, είναι να διαχωρίσουμε την οξεία φλεγμονή του όρχεως και της επιδιδυμίδας (οξεία ορχεοεπιδιδυμίτιδα), που έχουν παρόμοια συμπτώματα, από τη συστροφή. Το έγχρωμο υπερηχογράφημα (triplex) στο όσχεο είναι μία εξέταση που συνήθως μπορεί να επιβεβαιώσει τη διακοπή της αιμάτωσης του οσχέου και να αποκλείσει κάποια φλεγμονή. Όταν όμως υπάρχουν αμφιβολίες για τη διάγνωση, επιβάλλεται να γίνει χειρουργική διερεύνηση του όρχεως, ώστε να αποκατασταθεί τυχόν συστροφή.
Υπάρχουν άλλες παθήσεις που προκαλούν ίδια συμπτώματα;
Υπάρχουν αρκετές παθήσεις που έχουν κάποια κοινά συμπτώματα με τη συστροφή του όρχεως, όπως:
Οξεία επιδιδυμίτιδα και ορχίτιδα
Τραυματισμός στο όσχεο
Περισφιγμένη βουβωνοκήλη
Κολικός νεφρού με αντανακλαστικό πόνο στον όρχι
Όγκοι του όρχεως
Για οποιονδήποτε ξαφνικό πόνο στον όρχι θα πρέπει άμεσα να επισκεφθείτε τον Ουρολόγο σας, και αυτός θα διαπιστώσει αν πρόκειται για άλλη πάθηση ή συστροφή.
Πώς αντιμετωπίζεται η συστροφή του όρχεως;
Η συστροφή του όρχεως απαιτεί επείγουσα αντιμετώπιση, και ο ασθενής θα χρειαστεί να χειρουργηθεί άμεσα. Διανοίγεται το όσχεο, ανατάσσεται ο όρχις, και, αν είναι βιώσιμος, καθηλώνεται με ένα ράμμα στο όσχεο, ώστε να αποφευχθεί μία εκ νέου συστροφή του. Αν έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα, ο όρχις μπορεί να έχει νεκρωθεί, και ο γιατρός να χρειαστεί να τον αφαιρέσει. Αν η συστροφή αντιμετωπιστεί τις πρώτες 5 με 6 ώρες, τα αποτελέσματα είναι πολύ καλά, ενώ αντίθετα, μετά το πέρας 12 -18 ωρών, ο όρχις νεκρώνεται και αφαιρείται. Στο ενδιάμεσο διάστημα, η βιωσιμότητα του όρχεως εκτιμάται από τον Ουρολόγο στο χειρουργείο.
ΥΔΡΟΚΗΛΗ
Τι είναι η υδροκήλη;
Ο όρχις βρίσκεται μέσα στο όσχεο (τη σακούλα δηλαδή που εμπεριέχει τους 2 όρχεις) και περιβάλλεται από μία ελάχιστη ποσότητα υγρού. Φυσιολογικά, αυτό παράγεται και επαναρροφάται συνεχώς, ώστε να μένει σταθερή η ποσότητά του. Σε κάποιες περιπτώσεις, το υγρό αυτό αυξάνεται, με αποτέλεσμα να υπάρχει διόγκωση στο όσχεο. Η συλλογή αυτή υγρού γύρω από τον όρχι ονομάζεται υδροκήλη και συνήθως εμφανίζεται μόνο στον έναν όρχι. Η εμφάνιση υδροκήλης είναι πολύ συχνή στα νεογνά, και μάλιστα στον πρώτο χρόνο ζωής. Μπορεί, όμως, να εμφανιστεί και στα μεγαλύτερα αγόρια, καθώς και στους άντρες.
Ποια είναι τα συμπτώματα της υδροκήλης;
Συνήθως, η μόνη ένδειξη της υδροκήλης είναι μία ανώδυνη διόγκωση του ενός ή και των δύο όρχεων. Στους ενήλικες, αν πάρει μεγάλες διαστάσεις, δημιουργεί ένα αίσθημα δυσφορίας από το μεγάλο βάρος του όρχι.
Ποια είναι τα αίτια δημιουργίας της υδροκήλης;
Στα αγοράκια, η υδροκήλη μπορεί να σχηματιστεί κατά την ενδομήτρια ζωή. Οι όρχεις αρχικά είναι μέσα στην κοιλιά και σταδιακά κατέρχονται στο όσχεο, μαζί με ένα σάκο που τους περιβάλλει και ο οποίος περιέχει κάποια ποσότητα υγρού.
Το στόμιο του σάκου προς την κοιλιά φυσιολογικά κάποια στιγμή κλείνει, και το υγρό απορροφάται στο πρώτο έτος της ζωής. Σε κάποιες περιπτώσεις, αυτό δεν συμβαίνει, και το υγρό παραμένει στον χώρο μεταξύ οσχέου και όρχεως.
Στους ενήλικες, υδροκήλη μπορεί να αναπτυχθεί ως αποτέλεσμα κάποιας φλεγμονής ή τραυματισμού του όρχεως, καθώς και ύστερα από χειρουργείο για κιρσοκήλη.
Τι επιπλοκές μπορεί να προκαλέσει η υδροκήλη;
Συνήθως, η υδροκήλη είναι εντελώς ακίνδυνη και, εφόσον δεν πάρει σημαντικές διαστάσεις, δεν επηρεάζει τη γονιμότητα.
Ωστόσο, θα πρέπει να αποκλειστεί ότι δεν προκλήθηκε από κάποια πιο σοβαρή πάθηση, όπως φλεγμονή ή καρκίνος των όρχεων.
Πώς γίνεται η διάγνωση;
Το ιστορικό και η κλινική εξέταση από τον γιατρό σας, στις περισσότερες περιπτώσεις, αρκούν, για να τεθεί η διάγνωση της υδροκήλης.
Επίσης, ο Ουρολόγος κατά την κλινική εξέταση, με την τοποθέτηση ενός μικρού φακού στο όσχεο, μπορεί να διαπιστώσει ότι πρόκειται για υγρό και όχι για κάποια άλλη πάθηση.
Αν χρειαστεί, θα σας συστήσει να κάνετε ένα υπερηχογράφημα όρχεων, το οποίο θα επιβεβαιώσει τη διάγνωση και θα αποκλείσει άλλες παθήσεις που μπορεί να προκαλέσουν διόγκωση του οσχέου.
Ποια είναι η θεραπεία της υδροκήλης;
Για τα βρέφη συστήνεται απλή παρακολούθηση, γιατί συνήθως η υδροκήλη εξαφανίζεται μέσα στον πρώτο χρόνο ζωής.Επίσης, και στους ενήλικες υπάρχει πιθανότητα να εξαφανιστεί μέσα στο πρώτο εξάμηνο.
Η υδροκήλη απαιτεί θεραπεία, μόνο αν είναι αρκετά μεγάλη και προκαλεί δυσφορία, και γίνεται χειρουργικά.
Η ανάρρωση είναι γρήγορη, και ο ασθενής εξέρχεται την επόμενη μέρα από το νοσοκομείο. Θα πρέπει, όμως, το όσχεο να διατηρηθεί ψηλά προς τους όρχεις για μια περίοδο περίπου 2 εβδομάδων.
Αυτό επιτυγχάνεται με τη χρήση ειδικού τύπου εσωρούχου, που ονομάζεται σπασουάρ και φέρει μικρή θήκη, όπου τοποθετούνται οι όρχεις.
Εναλλακτικά, μπορεί να γίνει αναρρόφηση του υγρού με βελόνα –μία παρέμβαση που γίνεται στο ιατρείο–, σε άτομα υψηλού διεγχειρητικού κινδύνου (π.χ. ασθενείς με σοβαρά καρδιοαναπνευστικά προβλήματα ή σε αντιπηκτική αγωγή που απαγορεύεται να διακοπεί).
Τα ποσοστά επανεμφάνισης της υδροκήλης σε αυτήν την περίπτωση είναι μεγάλα.
ΚΙΡΣΟΚΗΛΗ
Τι είναι η κιρσοκήλη ;
Κιρσοκήλη ονομάζεται η κιρσοειδής διεύρυνση των φλεβών του όρχεως. Η κιρσοκήλη στο 90% των περιπτώσεων εμφανίζεται αριστερά, ενώ στο 10% είναι αμφοτερόπλευρη. Aποτελεί τη συχνότερη αιτία ανδρικής υπογονιμότητας.
Πού οφείλεται ;
Πρόκειται για μια σχετικά συχνή πάθηση, που εμφανίζεται σε νέους άνδρες στις ηλικίες μεταξύ 15 και 25 ετών. Από τους άνδρες με πρόβλημα στειρότητας, το 40% έχουν ιστορικό κιρσοκήλης .Η πάθηση οφείλεται σε ανεπάρκεια των βαλβίδων, που υπάρχουν μέσα στις φλέβες και κανονικά επιτρέπουν τη ροή του αίματος μόνο από την περιφέρεια προς το κέντρο, ενώ όταν ανεπαρκούν το αίμα μπορεί να παλινδρομεί από τις μεγαλύτερες προς τις μικρότερες φλέβες, πράγμα που έχει ως συνέπεια την κιρσοειδή διεύρυνση.
Πολύ σπάνια, μπορεί να οφείλεται σε πίεση των σπερματικών φλεβών από κάποιον όγκο του νεφρού. Για τον λόγο αυτό πάντα γίνεται έλεγχος της κοιλιακής χώρας με υπερηχογράφημα.
Ποιά είναι τα συμπτώματα και οι επιπτώσεις της κιρσοκήλης;
Συνήθως ο άνδρας ανακαλύπτει την πάθηση στα πλαίσια διερεύνησης λόγω υπογονιμότητας. Τα συνηθέστερα συμπτώματα που εκδηλώνει μικρός αριθμός πασχόντων είναι αίσθημα βάρους στους όρχεις και ήπιος πόνος. Σε μεγάλες κιρσοκήλες ο άνδρας μπορεί να αισθάνεται πόνο ή τράβηγμα στον όρχι, ιδίως μετά τη σεξουαλική επαφή ή την έντονη σωματική δραστηριότητα.
Σπανιότερα μπορεί να διακρίνει τις διογκωμένες φλέβες πάνω από τον όρχι ή και να τις ψηλαφήσει σαν “σακούλι με σκουλήκια”. Οι όρχεις μπορεί να έχουν μειωμένο μέγεθος λόγω ατροφίας.
Ποιές ειναι οι επιπτώσεις ;
Οι επιπτώσεις της κιρσοκήλης στον οργανισμό αφορούν κυρίως την σπερματογένεση. Η ποιότητα του σπέρματος βλάπτεται με τρόπο σύνθετο και σε πολλές πτυχές άγνωστο. Η άποψη που επικρατεί είναι ότι η αυξημένη θερμοκρασία του όρχι λόγω της παραμονής στάσιμου αίματος είναι η κυριότερη αιτία. Άλλη αιτία που έχει προταθεί για τη βλαπτική επίδραση της κιρσοκήλης στη σπερματογένεση είναι η παλινδρόμηση τοξικών μεταβολιτών από τη νεφρική φλέβα. Οι παράμετροι του σπέρματος που κυρίως επηρεάζονται είναι η κινητικότητα και η μορφολογία και ο αριθμός των σπερματοζωαρίων.
Πώς γίνεται η διάγνωση της κιρσοκήλης ;
Επειδή η επίδραση της κιρσοκήλης είναι βαθμιαία, η έγκαιρη διάγνωση της πάθησης καθώς και η διάγνωση της υποκλινικής κιρσοκήλης (αυτής δηλαδή που δεν έχει δώσει πλήρη συμπτωματολογία) είναι πολύ σημαντική για την θεραπεία της νόσου. Είναι ενδεικτικό ότι, στους ενήλικες, μετά την θεραπεία παρατηρείται σημαντική βελτίωση του σπερμοδιαγράμματος στο 85% των ασθενών με μικρή και μεσαία κιρσοκήλη, ενώ στους ασθενείς με μεγάλη κιρσοκήλη το ποσοστό αυτό πέφτει στο 50%.
Η φυσική εξέταση αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο στη διάγνωση της κιρσοκήλης.
Επισκοπείται αρχικά το όσχεο για την εκτίμηση του μεγέθους των όρχεων και την ύπαρξη ορατών κιρσοειδώς διατεταμένων φλεβών. Στη συνέχεια ψηλαφούνται οι όρχεις για την εκτίμηση και πάλι του μεγέθους καθώς και της σύστασής τους, όπως και οι σπερματικοί τόνοι για τον έλεγχο ψηλαφητής κιρσοκήλης και της εκτίμησης του βαθμού αυτής. Η εξέταση γίνεται σε ύπτια και σε όρθια θέση, καθώς και με δοκιμασία Valsava (ο ιατρός ζητάει από τον ασθενή να αυξήσει την ενδοκοιλιακή πίεση).
Η διαγνωστική προσέγγιση συμπληρώνεται με ένα ειδικό υπερηχογράφημα οσχέου (Doppler οσχέου), όπου γίνονται ορατές οι φλέβες, μετράται η διάμετρός τους και φαίνεται η πλήρωσή τους με αίμα που λιμνάζει και παλινδρομεί, δημιουργώντας τη φλεβική συμφόρηση του όρχεως. Με το έγχρωμο Doppler θα γίνει επιβεβαίωση μιας αμφίβολης περίπτωσης, ενώ θα διαγνωσθεί και η υποκλινική κιρσοκήλη.
Το επόμενο βήμα είναι το σπερμοδιάγραμμα που αποτελεί τη βασική εργαστηριακή εξέταση για τον έλεγχο της γονιμότητας του άνδρα. Η ποσοτική και ποιοτική ανάλυση του σπέρματος θα μας δώσει πολύτιμες πληροφορίες για την ικανότητα προς γονιμοποίηση και τεκνοποίηση του ασθενούς.
Πώς αντιμετωπίζεται η κιρσοκήλη ;
Η αντιμετώπιση της κιρσοκήλης είναι αποκλειστικά χειρουργική. Η αρχή της χειρουργικής θεραπείας είναι η διακοπή της κυκλοφορίας των σπερματικών φλεβών. Έχουν περιγραφεί και εφαρμοσθεί κατά καιρούς διάφορες χειρουργικές τεχνικές για τη διόρθωση της κιρσοκήλης.
Με κλασσική χειρουργική αποκατάσταση (σε διάφορες παραλλαγές)
Με λαπαροσκοπική χειρουργική αποκατάσταση
Με έγχυση σκληρυντικών ουσιών στο δίκτυο της έσω σπερματικής φλέβας.
Η μέθοδος η οποία έχει επικρατήσει είναι η μικροχειρουργική αποκατάσταση των σπερματικών φλεβών
Η διόρθωση της κιρσοκήλης εξασφαλίζει τη διατήρηση της ποιότητας του σπέρματος ή τη βελτίωσή του όταν υπάρχουν διαταραχές οφειλόμενες στην πάθηση. Τα αποτελέσματα της επέμβασης θα φανούν στο σπερμοδιάγραμμα τέσσερις με έξι μήνες μετά το χειρουργείο.
ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΟΡΧΕΩΣ
Τί είναι;
Ο συχνότερος καρκίνος των ανδρών ηλικίας 15-35 ετών, οι οποίοι για το λόγο αυτό θα πρέπει να αυτοεξετάζονται κάθε 6 μήνες. Συνήθως πρόκειται για όγκους από το σπερματικό (βλαστικό) επιθήλιο (90%-95%). Συχνότερος τύπος στους ενήλικες είναι το σεμίνωμα, ενώ στα παιδιά οι όγκοι του λεκιθικού ασκού.
Πώς εκδηλώνεται;
Η κλασσική εκδήλωση του ορχικού καρκίνου είναι μια ψηλαφητή, ανώδυνη, σκληρή (σαν πέτρα) μάζα στην περιοχή του όρχη. Η σκληρία είναι αδιαχώριστη από τον όρχη, τον παραμορφώνει και παρουσιάζει αύξηση του μεγέθους της με το χρόνο. Μπορεί να συνυπάρχει υγρό στο όσχεο, η λεγόμενη υδροκήλη (βλ. σχετικό κεφάλαιο).
Αν υπάρχουν μεταστάσεις ο ασθενής μπορεί να εμφανίζει οίδημα σκελών, δύσπνοια, αιμόπτυση, κεφαλαλγίες, κιρσοκήλη, πόνο στη μέση κ.α.
Πού οφείλεται;
Ο καρκίνος του όρχη είναι συχνότερος στις δυτικές κοινωνίες και πιστεύουμε ότι σχετίζεται με το υψηλό βιοτικό επίπεδο. Αυξημένο κίνδυνο παρουσιάζουν οι άνδρες με ιστορικό κρυψορχίας, ιδίως αν αυτή διορθώθηκε καθυστερημένα, με πρώτου βαθμού συγγενείς με καρκίνο του όρχη, καθώς και παλαιότερο καρκίνο στον άλλο όρχι. Η μικρολιθίαση του όρχη που συνοδεύεται από υπογονιμότητα σχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα (30%-40%) ύπαρξης ενδοεπιθηλιακής νεοπλασίας του όρχη (carcinoma in situ, CIS).
Πώς γίνεται η διάγνωση;
Η διάγνωση τίθεται με την κλινική εξέταση του ασθενή. Το υπερηχογράφημα του οσχέου παρέχει περισσότερες ανατομικές πληροφορίες σχετικά κυρίως με την τοπική επέκταση του νεοπλάσματος, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις βοηθά και η μαγνητική τομογραφία. Ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο ρόλος ορισμένων καρκινικών δεικτών: αFP, βHCG και LDH.
Για τη σταδιοποίηση του νεοπλάσματος χρειάζεται αξονική τομογραφία οπισθοπεριτοναίου, με την οποία ανιχνεύονται τυχόν διογκωμένοι παραορτικοί λεμφαδένες. Η αξονική τομογραφία θώρακος, μεσοθωρακίου και εγκεφάλου ζητούνται κατά περίπτωση.
Πώς θεραπεύεται;
Η υψηλή ορχεκτομή αποτελεί τη θεραπεία εκλογής. Ανάλογα με τον ιστολογικό τύπο του καρκίνου, την τοπική του επέκταση και κυρίως την ύπαρξη και έκταση μεταστάσεων αποφασίζεται αν θα χρειαστούν συμπληρωματικές θεραπείες. Συνήθως εφαρμόζονται σχήματα χημειοθεραπείας (bleomycin, etoposide, cis-platinum, BEP). Τα σεμινώματα ανταποκρίνονται και στην ακτινοθεραπεία. Επειδή οι ασθενείς είναι νέοι κα οι θεραπείες ιδιαίτερα τοξικές για τη σπερματογένεση, θα πρέπει πριν αυτές ξεκινήσουν ο ασθενής να καταψύχει σπέρμα (κρυο-συντήρηση σε τράπεζα σπέρματος) προς μελλοντική χρήση.
Η νόσος σήμερα θεραπεύεται με ποσοστά 5ετούς επιβίωσης που ξεπερνούν το 85%.